Druga deportacja, rozpoczęta 13 kwietnia 1940 roku, objęła urzędników państwowych, policjantów, nauczycieli, działaczy politycznych i przedstawicieli ziemiaństwa. Szacuje się, że wywieziono wówczas ok. 61 tys. ludzi. Scenariusz deportacji był zawsze podobny: łomotanie do drzwi kolbami karabinów w środku nocy, krzyki, bicie, popędzanie w trakcie pakowania, płacz kobiet i dzieci, ujadanie psów. Ten obraz najczęściej pojawia się we wspomnieniach deportowanych. 

 Pamięć o tych tragicznych wydarzeniach i jego uczestnikach uczczono 12 kwietnia w Szkole Podstawowej im. Zesłańców Sybiru w Olszynach. Z tej okazji odbyła się uroczysta akademia poświęcona patronowi naszej szkoły. Gościliśmy też panią Irenę Kuklińską oraz panią Danutę Komorowską, autorkę książki pt. „Upragniona kromka chleba. Wspomnienia z Kazachstanu”. Pani Komorowska przybliżyła nam losy swojej rodziny, która piekło „nieludzkiej ziemi” widziała na własne oczy.

„Z głodu, chłodu, chorób i wycieńczenia. Na obcej ziemi. Dalekiej Syberii.
Często całymi rodzinami. W kolejce po śmierć...
Bez wiary i bez nadziei.
Bez dnia bez lęku.
Bez normalności życia.
Zamiast łez szczęścia – łzy smutku, rozpaczy i bezsilności.
Zamiast uśmiechu – szukanie sił, aby przeżyć... Nawet tylko dziś.
O powrocie do Ojczyzny nie wspominając.
Historia dopisała własną definicję życia i nie wszyscy powrócili.
Nie z wyboru. Z konieczności.
Dla tych odważnych ludzi zabrakło kromki chleba. Obca ziemia stała się ich trumną, a obce niebo ich niebem. Niebem nad Kazachstanem. Po wsze czasy. W nieskończoność.
Umierali jak zbite na szachownicy pionki, a przecież byli ludźmi.
Takimi jak my...

Cześć Ich pamięci...”

Powyższy opis pochodzi ze wspomnianej książki.